| Ontroering |   | |
 Ik kan ontroerd zijn door een veertjeof iemand die een kaars aansteekt. Ik word altijd ontroerd door vlinders of de zon die door de wolken breekt. Ik word ontroerd door kleine kinderen die zichzelf nog kunnen zijn en ik zou ze graag behoeden voor alle angst en alle pijn... Ik word ontroerd door elke glimlach of door een vriendelijk gebaar of soms gewoon omdat ik zijn mag op dit moment en in dit jaar. | ||
| Liefde en Verwondering |  | |
| De nieuwe bundel | ||
 ){kind=small} Misschien is de beste manier om de poëzie in deze bundel te beschrijven als belevingsgedichten, gevat in enkele zinnen. Belevingen, die herkenbaar zijn voor iedereen. In deze tweede bundel beschouwingen en observaties die een relativerende en opwekkende kijk op het leven geven.De hieronder vermelde prijs is exclusief 2 euro verzendkosten. | ||
Bundel : € 8,95 [Plaats in winkelwagen] | ||
| De gedichten van Joke Siepman | | |
| UITVERKOCHT! | ||
 ){kind=small} Inmiddels zijn haar gedichten in vele publicaties verschenen. Goede kans dat u er al eens een bent tegengekomen en dacht: dat is een mooi gedicht. Eenvoudig, maar precies raak.Het lezen van de gedichten van Joke lijkt op het lezen van haar gedachten. De gedichten zijn geen proza en geen poëzie, maar zitten daar precies tussenin. Ze nemen daar een heel eigen plek in, het is een unieke stijl die 'typisch Joke' genoemd zou kunnen worden. Ze lezen net zo makkelijk als een kort verhaaltje en verrassen je keer op keer. Ze hebben een positieve lading en geven de lezer een andere kijk op de alledaagse dingen. Een kijkje door de bril van een levensgenietster. Hieronder vindt u een gedicht, dat kenmerkend is voor haar stijl. Als u dit gedicht mooi vindt is dit boekje echt iets voor u! Maar uiteraard is het ook een prachtig geschenk. | ||
| Geen haast | | |
 Vandaag laat ik iedereen passeren,iedereen gaat me voorbij. Het geeft me ruimte om te leren en voel me daardoor extra blij. Ik heb geen haast, dus laat maar gaan. Het maakt me blijkbaar echt niets uit. Ik ga dit keer geen wedstrijd aan. Ik zing hardop, zelfs iets te luid... Altijd wou ik de snelste zijn. Kijk mij eens soepel in gaan halen. Dit keer doet het me geen centje pijn een ander de snelheid laten bepalen. Ga me dus gerust voorbij, of anders gaan we zij aan zij. | ||
| Weerklank | | |
 Er is geen resonantie meerGedachten kan ik niet meer delen Ook al zeg ik keer op keer De wond zal zeker wel eens helen Zie mij niet voor ondankbaar aan want het is mooi om hier te zijn. Maar soms kan het me overvallen en is er slechts die holle pijn en vergeet ik volledig dat je in de andere kamer op me wacht... | ||
| Toegift | | |
 Lopend door het herfstbosover zacht verend mos, Lijkt het wel een afscheid. Het doek valt. De zomer is voorbij en zachtjes dwarrelt blad, de aarde kleurend in hemelse tinten. De natuur heeft alles gegeven en gaat in winterslaap, zich bezinnend op de volgende voorstelling. | ||
