Categorie archief: Gedichten

Weerklank

276.1Er is geen resonantie meer
Gedachten kan ik niet meer delen
Ook al zeg ik keer op keer
De wond zal zeker wel eens helen
Zie mij niet voor ondankbaar aan
want het is mooi om hier te zijn.
Maar soms kan het me overvallen
en is er slechts die holle pijn
en vergeet ik volledig dat
je in de andere kamer op me wacht…

Toegift

266.1Lopend door het herfstbos
over zacht verend mos,
Lijkt het wel een afscheid.
Het doek valt.
De zomer is voorbij
en zachtjes dwarrelt blad,
de aarde kleurend
in hemelse tinten.

De natuur heeft alles gegeven
en gaat in winterslaap,
zich bezinnend
op de volgende voorstelling.

Bruggetje

202.1In de mist zie ik het bruggetje liggen,
midden in het bos.
Zou er eigenlijk wel een overkant zijn?
Vandaag is die niet te zien.
Turend door de flarden
zoek ik zekerheid
die niet is te bespeuren.
Vol vertrouwen zet ik de eerste stap.

Joke

Onze poes

201.1Mysterieus doet ze alsof ze slaapt,
ogen gesloten,
gespitste oren:
een sfinx in poezengedaante.

Ze kijkt me even aan
en raadt m’n gedachten.

Troostend springt ze op schoot,
zwijgzaam houdt ze de wacht,
al wakend over mijn welzijn.
Zoveel liefs moet altijd blijven.
Als zij negen levens heeft
wil ik dat ook.

Joke

Voederplank

200.1Eindeloos kan ik kijken
naar de voederplank.
Wat zich daar ‘s winters allemaal
verdringt……..
Van mees tot kraai
van mus tot duif,
van roodborstje tot merel.
Klein en groot,
allemaal pikken ze hun graantje mee.

Een klein strijdtoneel,
waar meestal het recht
van de slimste telt
en niet van de sterkste.
En heb je geen zin in een gevecht,
dan vlieg je zo weer weg.

Heerlijk lijkt me dat!

Joke

Bijna gelukkig

238.1De krokus was er weer vandaag.
De narcis vanzelfsprekend ook.
En kikkerdril, een dikke laag.
De poes is ook al van de kook.
Een duif doet poging tot een nest.
De kastanje toont haar knoppen.
En ook de haan doet weer zijn best
De natuur laat zich niet stoppen.

Voor het eerst weer zon op mijn gezicht
met warm troostende stralen.
De winter is nu echt gezwicht.
Er valt niets meer te halen.

Het is perfect, zoals je ziet.
Helaas, alleen ben jij er niet…

Joke

Winterimpressie

235.1Vanmorgen had het gesneeuwd.
We liepen door de tuin
en zagen sporen.
Kattensporen naast
vogelsporen en
mensensporen,
vreedzaam naast elkaar.
Momentopname,
want een uur later
viel de dooi in.
Als dat geen voorbeeld is
van genieten van elk moment,
dan weet ik het niet meer…

Joke

Het verhaal van de bomen

223.1De bomen klinken anders in het najaar.
Ze ritselen en fluisteren met elkaar;
het is geheimtaal in mijn oren.
Wat zouden ze te melden hebben?
Is er soms een boom gekapt,
of aan een ziekte overleden,
of is er aan hun kruin gekrabd?

De verhalen worden doorgegeven
aan elke pas geplante boom,
van tak tot tak,
van blad tot blad,
van wortel tot hoog in de kroon
en met een plotselinge windvlaag
verliest de boom de ongelijke strijd
en valt het laatste woord héél traag…

Joke

Treinreis

219.1De trein raast voort, ik zit maar wat te soezen.
Van lezen komt er niet zoveel.
Ik luister naar het roezemoezen.
Passagiers openen hun mail.

De wolkenluchten zijn niet weg te slaan.
Ze reizen mee en vormen steeds iets anders.
Ik zie steeds weer iets nieuws ontstaan
Een schaap, een koe en zelfs een salamander.

Muziek die klinkt gedempt door een iPod.
Een mobieltje doet ook weer zijn best.
Voor mij is dit slechts het startschot.
De reis is lang, dus ook een goede test.

De wereld is een treincoupé geworden.
Er gebeurt van alles in een klein bestek
en alles wat me kan bekoren
zie ik aan en krijg warempel trek.

Vertederd kijk ik naar de mensen.
Zo druk met alles in de weer.
Zo dicht bij mij met al hun wensen.
Ja, ik reis 1e klas voor deze keer…

Joke

Wegwijzer

217.1Als ik soms het pad niet weet,
hij wijst me de weg.

Als ik soms verdrietig ben,
of als ik soms problemen heb,
hij wijst me de weg.

Als ik een voorbeeld nodig heb,
of als ik veel te haastig ben,
hij wijst me de weg.

Als ik inspiratie mis
of vergeet wat genieten is
en het niet zo scherp meer zie,
wijst hij me de weg.

Ja, hij is wijs en bijna drie….

Joke