Tragiek

321.1De tragiek van ieder mensenleven
zie ik dagelijks verbeeld.
Alles is met elkaar verweven.
Iets wat mij echt nooit verveelt.
De zoektocht is een heilig moeten.
Ook al wil je dat soms niet.
En vaak met lood in beide voeten
loop je naar een ver verschiet.
Maar kijk! Ineens is er erkenning.
We worden weer zoals een kind
en met deze oer-herkenning
is het zeker dat je jezelf weer vindt!

Joke

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *